اختلاف ایران و امارات بر سر جزایر سه‌گانه؛ از منظر حقوق بین‌الملل

جزایر ابو موسی، تنب بزرگ و تنب کوچک سال‌هاست که موضوع اختلاف میان ایران و امارات است. ایران این جزایر را بخشی از قلمرو خود می‌داند، در حالی که امارات مدعی مالکیت تاریخی بر آن‌هاست.
از منظر حقوق بین‌الملل، حاکمیت بر سرزمین‌ها معمولاً بر پایه شواهد تاریخی، اعمال حاکمیت مستمر و توافق‌های بین‌المللی بررسی می‌شود.

ایران از سال ۱۹۷۱ تا کنون به‌صورت مداوم در این جزایر حضور نظامی و اداری داشته است که می‌تواند به عنوان «اعمال حاکمیت مؤثر» تلقی شود. در مقابل، امارات تلاش کرده است موضوع را به مجامع بین‌المللی مانند دیوان بین‌المللی دادگستری ارجاع دهد، اما ایران همواره حل‌وفصل آن را از طریق گفت‌وگوهای دوجانبه ترجیح داده است.

این موضوع نه‌تنها بعد تاریخی، بلکه اهمیت ژئوپلتیک و اقتصادی بالایی دارد، زیرا جزایر در دهانه تنگه هرمز قرار دارند. برای وکلا و پژوهشگران حقوق بین‌الملل، این پرونده نمونه‌ای زنده از چالش‌های حقوق سرزمینی است.